Het is goed dat er in Lelystad wordt geïnvesteerd in leefbaarheid en ontmoeting. Initiatieven die mensen bij elkaar brengen verdienen steun.
Maar we zien ook een risico ontstaan: Lelystad als stad in twee snelheden. Bewoners in Lelystad Oost krijgt veel aandacht, middelen en zichtbaarheid. Bewoners van Lelystad West vragen zich steeds vaker af: wanneer zijn wij aan de beurt?

De gebiedsaanpak die ooit begon als IGLO (Integrale Gebiedsaanpak Lelystad Oost) heet inmiddels Samen Lelystad Oost. Die aanpak richt zich op de Zuiderzeewijk, Atolwijk, Boswijk en Waterwijk.
Daar horen ook activiteiten bij, zoals het Winterfestival Lelystad Oost. Dat festival wordt gepresenteerd als “voor iedereen in Lelystad Oost” en is gratis toegankelijk voor wie wil meedoen.  Tegelijk zijn er onderdelen waarbij nadrukkelijk staat dat activiteiten gratis zijn voor bewoners van de vier Oost-wijken.
Dat is dus niet hetzelfde als “West is verboden”. Maar het laat wel zien: dit is primair een wijkfestival voor Oost met wijkgerichte keuzes.

Wij gunnen Oost dit. Alleen, een stad blijft één geheel. Als het grotere verhaal telkens in één deel van Lelystad zichtbaar wordt, ontstaat onbedoeld een tweedeling: Oost als projectgebied met events en investeringen, West als toeschouwer.

Mooi Lelystad wil één stad. Dat betekent: óók in West en andere wijken zichtbaar investeren in ontmoeting, activiteiten en leefbaarheid, op een manier die inwoners merken en herkennen.