Wat klopt er van onze inbreng?
Afgelopen 16 december heeft de gemeenteraad besloten ons amendement om de hondenbelasting af te schaffen niet aan te nemen. De meeste fracties gaven als reden dat er geen dekking zou zijn voor wegvallende inkomsten.
Wij vinden het belangrijk om duidelijk te maken wat er wél feitelijk en juridisch klopt aan de argumenten die we tijdens het debat hebben ingebracht. Ook als de raad anders heeft besloten, blijft onze inbreng gebaseerd op feiten, praktijk en landelijke ontwikkelingen.
1. De hondenbelasting is geen verplichting
Gemeenten mogen hondenbelasting heffen, maar zijn daar niet toe verplicht. Gemeenten hebben de vrijheid om zelf te bepalen of ze deze geldstroom hanteren en wat de tariefhoogte is.
2. Veel gemeenten schaffen de hondenbelasting af
Er is een duidelijke landelijke trend: steeds meer gemeenten stappen af van de hondenbelasting. In recente overzichten blijkt dat het aantal gemeenten dat hondenbelasting heft, de laatste jaren flink is gedaald.
3. De opbrengst komt in de algemene middelen
De opbrengsten van de hondenbelasting wordt niet specifiek besteed aan hondenvoorzieningen maar gaan in de algemene gemeentelijke pot. Dat levert regelmatig kritiek op bij inwoners die het onrechtvaardig vinden.
4. Het klopt dat dit een beleidskeuze is
Als raad bepalen we bij het vaststellen van de belastingverordeningen of een heffing nog past bij de tijd en bij gemeentelijke doelstellingen. Dit is een inhoudelijke en politieke keuze, niet een automatische of juridische plicht vanuit de begroting.
– Een belasting ontstaat niet automatisch via de begroting; hij bestaat pas als de verordening is vastgesteld door de raad.
– Dat betekent dat je bij de verordening wél kunt beslissen over het al dan niet voortzetten van een heffing.
Deze onderscheidende rol zat aan de kern van onze inbreng.
5. Financiële argumenten en begroting
Er is gezegd dat afschaffing tot een gat in de begroting zou leiden. In Lelystad laat de begroting voor 2026–2027 een overschot zien, wat betekent dat de financiële positie gezond is en niet per se afhangt van een kleine post als hondenbelasting.
Daarnaast gaat het om een relatief kleine inkomstenstroom binnen de totale gemeentelijke belastingopbrengsten (0,8% van 70 miljoen). Dit maakt het een beleidskeuze en geen onoverkomelijk financieel probleem.
Kort gezegd: zo zit het
– De begroting is een plan.
– De belastingverordening is de regel die bepaalt of een belasting echt geldt.
– De gebruikelijke volgorde is: eerst begroting, daarna verordeningen.
– Maar die volgorde is géén wet van Meden en Perzen.
– De raad mag bij de verordeningen altijd opnieuw een keuze maken: belasting wel of niet heffen.
Samenvattend
Bij Mooi Lelystad staan we nog steeds voor:
– Een belastingstelsel dat eerlijke, logische en uitlegbare heffingen bevat.
– Transparantie over wat belastingen bijdragen aan gemeentelijke taken.
– Het open en inhoudelijk bespreken van bestaande heffingen.
Hoewel de meerderheid van de raad ons amendement niet steunde, blijven wij de discussie hierover graag voeren met inwoners en collega’s. Want een helder, eerlijk en toekomstgericht belastingstelsel hoort bij een gemeente die meedenkt met haar inwoners.