Inbreng van ons raadslid Marianne van de Watering tijdens de extra commissievergadering over de Lelystadse Jeugdzorg op maandag 7 juli 2025.
“Voorzitter,
De gemeente is er voor haar inwoners. Ouders, jeugdigen en jeugdzorgprofessionals moeten kunnen vertrouwen op een overheid die luistert, handelt en beschermt. Maar in Lelystad zijn zij in de kou gezet. En wie zich meldde, stuitte op muren. Voor hen is dit geen politiek dossier, maar dagelijkse werkelijkheid. En het zijn geen incidenten. Het zijn verhalen die zich opstapelen: een jeugdige die niet de juiste zorg krijgt, een ouder die een serieuze hulpvraag heeft, maar wordt afgewimpeld, een professional die knelpunten signaleert en stilte terugkrijgt.
De wethouder ligt met meerdere externe partijen overhoop. Er loopt een geschillenregeling. Twee rechtszaken met vier eisers. Pleitnota’s die niet zijn gedeeld met de raad. Het vernietigende externe onderzoek werd stilgehouden. En het uitvoeringsprogramma van het Knoppenplan wordt door het veld breed gezien als verkapte bezuiniging, niet als verbetering.
Voorzitter, artikel 169, lid 2 van de Gemeentewet is geen suggestie. Het is een verplichting. Het college en haar leden afzonderlijk móét de raad alle informatie verstrekken die nodig is voor haar controlerende taak. Niet als het uitkomt, maar altijd. Niet selectief, maar volledig. En niet achteraf, maar tijdig. Als dat structureel wordt geschonden, zoals hier gebeurt, spreken we van een politieke doodzonde. Dan wordt de raad willens en wetens buiten spel gezet. En als een meerderheid dat laat voortbestaan om de wethouder te beschermen, uit partijbelang of loyaliteit, dan neemt die meerderheid haar eigen controlerende rol niet serieus.
Want dan beschermen we geen inwoners, maar posities. Dan luisteren we niet naar schrijnende signalen, maar zeggen we in stilte tegen ouders en jeugdigen: jullie verhaal doet er niet toe. En dat raakt het hart van onze democratische verantwoordelijkheid.
Voorzitter, zó bestuur je geen stad.
Bestuur vraagt om verantwoordelijkheid. Juist als dat ongemakkelijk is. Het vereist luisteren, erkennen en handelen. Niet procederen, bagatelliseren, ontkennen en mooi weer spelen. Want wie zich openlijk daadkrachtig voordoet terwijl het in de jeugdzorg brandt, voert geen bestuur, maar regisseert een imago.
Wij laten ons niet ontmoedigen. Mooi Lelystad blijft opkomen voor ouders, jeugdigen en professionals. Omdat zij recht hebben op eerlijk bestuur. Omdat een wethouder transparant en doortastend móét zijn.
En als dat vertrouwen structureel is geschonden, dan is het onze plicht als raad om daar consequenties aan te verbinden. Hoe vaak we ook praten, achteraf herstelt niets. Geen beschadigd vertrouwen. Geen opgebouwde frustratie. Geen verstikte jeugdzorg.
Dáárom kwamen wij in actie.
Ondanks de tegenwind. Ondanks een raad waarin het veiliger leek om te zwijgen dan te corrigeren. Omdat de menselijke maat geen debatpunt is. Het is een basisprincipe. En vertrouwen pas terugkeert als bestuurders zich laten corrigeren en volksvertegenwoordigers durven ingrijpen. Mooi Lelystad kiest voor verantwoordelijkheid en staat voor de mensen die ons nodig hebben, ook als het schuurt. Dat doen wij.
Dank u wel.“